صفا و صمیمیت از بین رفته
صفا وصمیمیت روستاها را نگه داریم
قبلا در روستاها صفا وصمیمیت خاصی وجود داشت. مردم هوای هم را بیشتر داشتند. به همدیگر خیلی کمک می کردند.مشکلات خود را با کمک هم برطرف می کردند. ازتشکیلاتی چون شهرداری و دهداری خبری نبود ولی مردم در اداره ی روستا به اتفاق هم خیلی خوب عمل می کردند.اگر جوانی در کوچه و بیرون از روی نادانی مزاحمتی برای کسی ایجاد می کرد. بزرگترها نصیحتش می کردند.اگر گوش شنوایی نداشت به پدر ومادر وبزرگترهاش می گفتند.ودر نهایت مسئله حل می شد.امروزه متاسفانه فرهنگ شهر نشینی در روستاها نیز اثر گذاشته است.مردم کمتر به کمک هم می شتابند.تعاون و همکاری از بین رفته است.صفا و صمیمیت چندانی دیگر وجود ندارد.
کجاست نانهای داغ تنوری مادر بزرگ !
کجاست همیاری مردم برای کارهای دسته جمعی ! (لایروبی قناتها و نهرهای آب وآوردن کاه و بار از خرمن و صحرا)
کجاست نصیحتهای پدرانه ودلسوزانه ؟
کجاست رسم و رسوما ت شیرین عید نوروز؟
کجاست قصه های شیرین مادر بزرگ کنار کرسی؟
کجاست رسمهای شیرین و باوقار عروسیها؟
کجاست برکت زیاد دشت و صحراها؟
کجاست هزاران خوشی از دست رفته ؟
با اندکی تفکر درمی یابیم که با ورود امکانات و تکنولوژی این رسم و رسومات یا از بین رفته ویا کم رنگتر شده است . ولی چاره چیست؟ آیا می شود از امکانات و تکنولوژی استفاده نکرد؟ جواب کاملا واضح است . استفاده نکردن از امکانات نهایت بی خردی است. لاکن از هر وسیله ای باید در راه صحیح استفاده کرد. همین اینترنت را در نظر بگیرید. چقدر از جوانان وقت گرانبهایشان را در آن تلف می کنند. چند در صد از این وسیله ی خوب ، استفاده ی صحیح می کنند.
به امید داشتن مردم خوب و با فرهنگ.
به امید داشتن شهرها وروستاهایی آباد خصوصا دیار عزیز خودمان اسفستان.
موضوع مرتبط :
در باره ی ......